Karanlık Düzlük

Yirmi yıl sonra, savaş gerçekten sona mı eriyor? Yaraları sarmak mı daha zor olacak, aile içi ihanetin acısını unutmak mı? Peki ya geçmiş, o ne kadar geride kaldı?

“Theo düşe kalka telsize doğru gitti ve sallanan mikrofonu yakaladı. Hâlâ çalışıp çalışmadığını bilmiyordu, ama yine de mikrofona bağırdı; bitkinlik, korku ve kan kaybına yenik düşene kadar bağırdı. Kayarak güverteye düştüğü sırada son duyduğu şey, yardımın yolda olduğunu söyleyen seslerdi. Hisardan ikiz dumanlar yükseliyordu. Onların hemen üstünde, yusufçuklar kadar mavi Zagwa Hava Kolordusu, altın gökyüzüne yükseliyordu.”

Philip Revee‘nin steampunk dörtlemesinde macera sona eriyor. Savaşın sonuna yaklaşırken, yıllar süren mücadele ve ihanetin acısından bitap kahramanlar huzur arayışında. Yine de geçmişin kötü bir sürprizi var. Son bir düşman daha kaldı. Bu, insanlık adına verilecek son bir savaş daha mı demek?

Kalpler kırık, ittifaklar paramparça… Karanlığa ve sessizliğe gömüldüğü düşünülen topraklardaki hareket dikkat çekiyor. Yakın tarihin tozları, yeniden doğuşun küllerine mi dönüşüyor? Yeni bir yaşam umuduyla omuz omuza verenler, dünyanın tek kurtuluşunun “insansızlaşmak” olduğu düşüncesi karşısında nereye kadar direnebilir? Büyük acılar çekmiş bir dünyanın pamuk ipliğine bağlı dengesi korunabilir, insanlık kara talihi yenebilir mi?..

Yuruyen Kentler kapakları 15
A Darkling Plain
120 x 180 mm
1. hamur kâğıt
612
ISBN  978-605-4603-36-7

Philip Reeve

1966’da İngiltere’nin Brighton kentinde doğan Philip Reeve, uzun yıllar bir kitapçıda çalıştı ve amatör olarak sinemayla ilgilendi. Çeşitli dergilerde öyküleri yayımlanırken, 1994’ten bu yana 40’ı aşkın kitap resimledi. Özellikle, Murderous Maths (Öldürücü Matematik), Horrible Histories (Dehşetengiz Tarih), Dead Famous (Ölü … Devamı için tıklayın...